Początki naszego Klubu LKS Świlczanka były skromne. Grupa młodzieży świlczańksiej, która rozpoczęła naukę w szkołach średnich w pobliskim Rzeszowie, zainspirowana przez swoich nauczycieli od przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego postanowiła założyć Ludowy Zespół Sportowy. Zapaleńcy spotykali się pod stodołą Wojciecha Misiudy, gdzie też powstało pierwsze boisko do piłki siatkowej. Za zgodą pana Misiudy rozgrywali tam swoje pierwsze zawody. W skład tej pierwszej grupy entuzjastów siatkówki wchodzili: Stanisław Jasionowski (pierwszy prezes LZS), Stanisław Micał, Stanisław Misiuda, Stanisław Leś (drugi prezes), Józef Surowiec,Janina Draus, Leopold Litwa,Eugeniusz Franczyk,Stanisław Delikat, Jan Skupień, Józef Kokoszka,Zygmunt Batóg. Zapaleńcom Tym pomagali: Stanisław Rykiel oraz Józef Osetkowski (ówczesny sołtys). A zaczęło się to wszystko w roku 1947. Natomiast rok później zarejestrowano zespół w Urzędzie Gromadzkim. W 1948 roku powstało boisko obok mleczarni, gdzie przez wiele lat rozgrywano w sezonie letnim zawody siatkarskie. Między innymi z kolejarzami, budowlanymi, odnosząc często spektakularne zwycięstwa. Jak chociażby z Mistrzami Polski Zrzeszenia Budowlanych. W 1951 roku, nie mając jeszcze boiska do piłki nożnej, stworzono drużynę futbolową, która w tym samym roku rozegrała pierwsze zawody piłkarskie z drużyną LZS Rudna Wielka. Rywal ten występował już w rozgrywkach ligowych, był też posiadaczem boiska piłkarskiego. Natomiast "pospolite ruszenie" ze Świlczy występowało w gatkach obciętych poniżej kolan (popularnych "torpe-dówkach"), w obuwiu, w jakim kto był w stanie zdobyć, a najczęściej bez obuwia. Nic też dziwnego, że w pierwszym swym występie, futboliści ze Świlczy doznali sromotnego pogromu, aż 22 do zera. Wynik ten jedynie na krótki czas zniechęcił entuzjastów piłki nożnej do udziału w rozgrywkach. Postanowiono rozpocząć pracę od podstaw. Dzięki przychylności pana Józefa Osetkowskiego, otrzymano zgodę na zlokalizowanie boiska piłkarskiego na pastwisku pod Mrowią, gdzie wkopano bramki. I tam, zarówno podczas pasienia krów, czy przy innych okazjach chłopcy mogli już w sposób zorganizowany rozgrywać mecze futbolowe. Dopóki ta grupa zapaleńców uczyła się w rzeszowskich szkołach, na co dzień przebywała w Świlczy. W związku z tym, ich aktywność mogła być spożytkowana dla dobra naszego sportu. Zdecydowana większość spośród tych zapaleńców postanowiła studiować. A że uczelni w Rzeszowie w tamtym czasie nie było, więc rozjechali się po Polsce. Przebywali w swej rodzinnej miejscowości jedynie w miesiącach wakacyjnych. Pozwalało im to grać głównie w piłkę siatkową. Ówczesny major Wojska Polskiego Stanisław Trala, wspólnie ze Stanisławem Grześkiem, byli opiekunami piłki nożnej, która jesienią 1957 roku została zgłoszona do rozgrywek Klasy C. Gra w tej klasie trwała jedynie do początku rundy jesiennej 1959r., w trakcie której, podczas meczu Świlcza - Bratkowice doszło do słynnej bójki. Głośna bijatyka stała się powodem wycofania drużyny z rozgrywek ligowych. Natomiast rozgrywki w piłce siatkowej trwały w dalszym ciągu. Na przełomie lat 60. i 70. przeniosły się na boisko obok Szkoły Podstawowej. Natomiast w roku 1975, po rozbudowie szkoły, boisko przeniesiono na plac gminny nad rzekę Wężówkę. Po oddaniu sali gimnastycznej w 1977 roku, miłośnicy piłki siatkowej przenieśli się pod dach, by od jesieni 1978 roku zgłosić drużynę do rozgrywek w klasie okręgowej. Zaś od 1979 roku zgłoszono też drużynę juniorów. Zapału starczyło tylko do 1985 roku Wtedy to zrezygnowano z udziału w rozgrywkach ligowych. Natomiast w różnego rodzaju turniejach, drużyna siatkarzy ze Świlczy występuje z różnym powodzeniem, po dzień dzisiejszy. Formalnie, od 1959 roku nie funkcjonował Ludowy Zespół Sportowy. Natomiast siatkarze grali cały czas. Zaś wielu spośród nich z powodzeniem występowało w rzeszowskich klubach: AZS bądź Resovii. Młodzieńcy, którzy chcieli uprawiać piłkę nożną, grali w sąsiednich miejscowościach: Mrowli, Bratkowicach, Rudnej Wielkiej, Przybyszów-ce, a nawet Lechii Sędziszów, czy Błękitnych Ropczyce. W 1973 roku pojawiła się kolejna grupa zapaleńców, która postanowiła reaktywować Ludowy Zespół Sportowy. Pierwszym prezesem tegoż odnowionego klubu był Leopold Wisz. Kolejnymi prezesami: Stanisław Worosz, Jan Surowiec, Władysław Prygoń, Józef Kawalec, Marian Skupień, Stanisław Grzesik. Adam Mazur. Obecnie funkcję prezesa drużyny sprawuje Antoni Kawa. Świlcza nie posiadała własnego boiska piłkarskiego. Korzystała z boiska LZS Przybyszów-ka. Po sąsiedzku rozgrywała więc swoje pierwsze mecze. W 1974 roku, zespół piłkarski zgłoszono do rozgrywek Klasy C. Pierwszym przeciwnikiem świlczańskiej drużyny był LZS Bratkowice, który został odprawiony z bagażem trzech bramek. Zabawa w Klasie C trwała do sezonu 1983/84. Wtedy nastąpił awans do Klasy B. Później, rok w rok, następował awans, tak aby w sezonie 1986/87 wystąpić w Klasie Okręgowej. Przygoda w tej klasie rozgrywek trwała do sezonu 1990/91. Wtedy nastąpił spadek do Klasy A. Wiele sezonów drużyna występowała w tej właśnie klasie. Aż w sezonie 1999/2000 nastąpił spadek do Klasy B. Jednak pobyt w Klasie B nie trwał długo. Właśnie w bieżącym sezonie nasi kochani chłopcy ponownie awansowali do Klasy A. W momencie, kiedy reaktywowany został LZS, z inicjatywy przewodniczącego Gromadzkiej Rady, prezesa GS oraz naczelnika Gminy Świlcza - śp. Jana Rykla, postanowiono zakupić działkę parafialną pod przyszły stadion sportowy w Świlczy. Jan Rykiel w wspólnie ze Stanisławem Jasionowskim udali się do proboszcza parafii Świlcza, księdza Władysława Akszklara, z którym uzgodniono warunki nabycia tej działki. Cena, jaką Urząd Gromadzki uiścił była zdecydowanie niższa od wyceny rzeczoznawcy, co świadczyło o dużej życzliwości naszego księdza dla sprawy sportu i świlczańskiej młodzieży. Gdy działka stała się własnością gromady, natychmiast przystąpiono do prac związanych z przygotowaniem terenu pod przyszłe boisko. Tak więc już w sezonie 1978/79 rozegrano pierwszy mecz na własnej murawie. W roku 1980 powstał pierwszy pawilon z zaadoptowanego baraku handlowego, który służył sportowcom przez dwadzieścia lat. Parę lat temu rozpoczęto budowę pawilonu sportowego z prawdziwego zdarzenia, którego nie mogły by się powstydzić drużyny drugoligowe. Od jesieni 2000 roku zawodnicy w pełni korzystają z nowoczesnego obiektu. W 1985 roku Klub został właścicielem autokaru, który służył do 1995 r. Kierowcą i mechanikiem był Stanisław Kokoszka. W sezonie 1985/86 zgłoszono do rozgrywek ligowych drużynę juniorów piłki nożnej, którzy nieprzerwanie występowali w tej klasie rozgrywek do sezonu 1990/91, by ponownie zaistnieć w sezonie 1993/94. Po czym zaniechano utrzymywania drużyny juniorów. Odbiło się to na wynikach gry drużyny seniorskiej, gdyż brakowało odpowiednich zawodników, co w efekcie doprowadziło do spadku do klasy B. W 2006 roku postanowiono wznowić zajęcia z juniorami. Aktualnie w treningach tej grupy wiekowej sportowców uczestniczy ponad 30. zawodników. Zarząd klubu ponownie postanowił zgłosić drużynę do rozgrywek w sezonie 2006/2006. W 1978 roku LZS Świlcza został przekształcony w Ludowy Klub Sportowy "ŚWIL-CZANKA". Klub prowadzi wielosekcyjną działalność. Od 1978do 1995 piłka siatkowa seniorów i juniorów. W latach 1979 do 1982 piłka ręczna juniorów. Od 1974 do chwili obecnej piłka nożna seniorów, a z krótkimi przerwami juniorów. Warto odnotować również zdobycie przez naszą drużynę piłki nożnej Pucharu Naczelnika Gminy Świlcza. Miało to miejsce w 1989 roku. W okresie świetności piłki nożnej trenerem drużyny był Ryszard Winiarski, były zawodnik Stali Rzeszów. Natomiast abecadła piłkarskiego uczył juniorów Adam Skrzypek, były zawodnik Świlczanki. Grającym trenerem piłki siatkowej był Tomasz Iwanicki, były zawodnik Resovii. Drużynę piłki ręcznej prowadził Ryszard Mrzygłód, nauczyciel Technikum Melioracyjnego w Trzcianie. Aktualnie trenerem grającym jest Łukasz Głóch. Natomiast drużynę juniorów prowadzi Krzysztof Nowak. Gospodarzem obiektu jest były zawodnik Marian Depa. Natomiast funkcję skarbnika klubu od kilku kadencji pełni Zdzisław Boczkaj. Tak liczne osiągnięcia naszego klubu nie byłyby możliwe, gdyby nie ofiarna postawa i oddanie wielu działaczy. Na szczególne wyróżnienie, oprócz prezesów, którzy już zostali wymienieni zasługują: Anatol Kokoszka (kapitan drużyny piłkarskiej od 1974 roku), Eugeniusz Rzucidło (wieloletni zawodnik oraz działacz), Tadeusz Majka (miał duże zasługi przy awansach piłkarzy), Emil Kaszuba (sponsor i działacz) oraz wielu innych, których nie sposób wymienić, a przecież ich pomoc była cenna przy budowaniu sukcesów naszych sportowców. Wiele ciepłych słów należy też powiedzieć o pracownikach Urzędu Gminy, którzy w swojej działce mieli i mają sport. Przede wszystkim należy wyróżnić współtwórcę Ludowego Klubu Sportowego, pracownika Urzędu Gminy Bronisława Kozubala. Podziękowania należą się też aktualnemu przedstawicielowi Urzędu Gminy odpowiedzialnemu za sport, w osobie Stanisława Nowaka. Również Zarząd Gminy, z poprzednim wójtem (śp. Marianem Wójcikiem) oraz obecnym wójtem Wojciechem Wdowikiem na czele powinien usłyszeć słowo "dziękujemy" za to, że nie skąpi grosza na cele sportowe.